Gitarrajole eta abeslerik gabeko Rock taldea

Gitarrajole eta abeslerik gabeko Rock taldea

Baskonia Rock taldea oholtzan agertzen den bakoitzean, doinuek primeran ematen dute. Zuzendaria bere lana primeran erdiesten ari da, musikari guztiak motibatuak eta tresna afinatuekin baitauzka; musikariak, salbuespenak salbuespen maila ona ematen ari dira eta buru-belarri lanean dabiltza. Rock talde ona, bikaina batzuetan, baina bi pieza faltan sumatzen ditut rock taldean; abeslaria eta gitarrajolea.

 

Guns and Roses talde mitikoak soinu ederra ematen zuten. Talde arrkastatsuenetakoa zen, eta musikari ugari zituen, baina denek gogoratuko dute Slash eta Axl Rose. Gauza bera gertatzen zitzaion Rolling Stonesi Mick Jagger eta Keith Richardsekin, edo U2ri Bono eta “The edge”-rekin. Kontzertuak behar duenenan, gitarrajoleak solo bat jotzen  du eta denak zur eta lur uzten ditu, edo kontzertua maldan behera dirudienenan, abeslariak balada itzel bat abesten du eta zirrara eragiten du publikoan.

toko-bateria

Baskonia Rock taldeak, aurten, ez ditu ez abeslari ezta gitarrajolerik ere. Tokok baterian primeran moldatzen da (Euroligako iragarkian ikusi genuen legez) eta baxujoleak, saxofonistak, tronpetariak edo piano-jotzaileak beraien lana ondo egiten dute. Oro har, taldea oso ona da, baina kontzertuak behar duenenan, edo maldan behera dirudienenan… Nork eragingo du zirrara?

 

Aurreko astean, “dobles figuras” solasaldian, Pepe Lasok gogoeta interesgarri bat egin zuen. Hasieran ez nekien berarekin bat nentorren ala ez, baina ondo pentsatu eta gero, uste dut arrazoia zeukala. Behintzat gaur. Peperen ustetan, Baskoniak, hiru antolatzaile izan arren, antolatzaile bat behar du. Abeslaria. Antolatzaile bakoitzak bere dohainak ditu, besteengan ezberdinak direnak, eta hirurak bateragarriak dira. Baina ez daukagu antolatzaile erreferente bat, azkeneko bost minutuetan kantxan egon behar dena nahi eta nahi ez. Egun, azkeneko bost minutuetan, edozein antolatzaile jar dezakegu, berdin dio, zeren hirurak onak dira, baina haietako ezeinek ez du balada zirraragarririk abestuko. Taldeak ez du bere erreferentziarik behar, beraz, egun batzuetan Granger izango da, beste batzuetan Luka edo Marcelinho. Egun, berdin dio. Eta hori, rock talde on batentzat, ez da ona. Elmer Benneten bat, Prigioniren bat, Larkinen bat… Udan, taldearen kudeatzaileak Larkin baten bila egon ziren (Larkinen bila, hain zuzen ere), baina azkenean, zuekaten hiru antolatzaileekin geratu ziren. Agian ezin izan zuten ezein bota, agian ez zuten inor aurkitu, edo agian Pedro hirurekin pozik zegoen, batek daki!

-video--la-bande-annonce-super-sympa-de-la-saison-2018-19-de-l-euroleague

Bestalde, gitarrajolea faltan sumatzen dut. Aipatutako iragarki horretan, Beabois gitarra jotzen agertzen da, eta bai, zirrara eragiten du. Horrelako jokalariak bereziak dira. Batzuetan hanka-puntetan igarotzen dute partida oro bat, beste batzuetan pentsa genezake beste jokalari langile batekin alderatuta, askoz eraginkorragoa dela Janning bezalako jokalari batek Beabois bezalako batek baino. Baina kontzertuak behar duenean, edo maldan behera dirudienenan, norbaitek gitarra atera eta solo ziragarri bat jo behar du. Aurtengo gitarrajolea Hilliard izan beharko litzateke, eta batek daki, agian azkenean gitarra ondo joko du, baina orain arte talde-jokalari on bat baino ez da. Egia da partida gutxi daramala Gasteizen, eta egia da bi lesio jasan dituela, ez larriak, baina bi. Argi daukat jokalari on bat dela, eta taldean nahi dudala, baina galdera izan zitekeen… beste gitarrajole ezberdin bat behar dugu?

larkin

Janningek, udan, pasaporte faltsuen gameluari esker, beste hutsune bat zabaldu zigun taldean. Hutsune hori, edozein tokiko jokalari batekin bete dezakegu, nahiz amerikarra zein europarra. Beteko ote du Baskoniak? Abeslari bat izango da? Gitarrajole bat akaso? Abeslari-gitarrajolerik izan daiteke? Bateria-jotzailearen ordezko bat (arazo hori, beste egun baterako)? Hutsune hori hutsune izaten jarraituko ote da lesio bat agertu arte?

 

Bitartean, daudenekin topera! Aupa Baskonia!

4 mehatxu Gasteizko Final 4ean egoteko

4 mehatxu Gasteizko Final 4ean egoteko

20180608131819_presentacion-final-four-bingen-zupiria-ramiro-gonzalez-josean-kerejeta-jordi-bertomeu-gorka-urtaran_foto610x342Denboraldi berri baten aurrean aurkitzen gara berriro, baina ez da izango beste denboraldi arrunt bat, “denboraldia” baizik. Bai horixe, aurten Final 4a Gasteizen jokatuko da, eta Baskoniak hantxe egon nahi du, gurean.

Hainbat eta hainbat artikuluk eta irrati saiok aztertu dituzte aurtengo jokalariak, zer nolako aldaketak egon diren edo zer esan nahi duen “jarraitasuna”, beraz, ez dut hortik sakonduko, baina gutxik ikusi ditut aztertzen gure benetako aukerak final-4era heltzeko, eta gai horri heldu nahi nioke. Horretarako, ikusten ditudan lau mehatxuak iragarriko ditut, denok buruan izan ditzagun:

 

  1. Aurredenboraldia. Lehenengo mehatxua aurredenboraldi eza izango litzateke. Beste urte batzuetan, talde guztiek arazo berbera zeukaten (Baskoniak ere bai). Fibak antolatzen dituen lehiaketa ofizialetara (mundobasket, eurobasket eta abar) jokalari gehienak joaten dira, eta goi milako talde gehienek arazo berberarekin topa egiten dute. Aurten, berriz, Fiba Leihoen eraginez, gauzak era bat aldatu dira, eta goi mailako talde gehienek, salbuespenak salbuespen, jokalariei debekatu diete “bolo” horietara joatea. Niretzat ustekabe itzela izan zen Baskoniak lehengo taldearen 8 jokalariei baimena eman zienenan, ez nuen espero. Pedro Martinezek publikoki kexatu da, eta arrazoi guztia dauka; Aurredenboraldia pikutara bidali du Baskoniak astebete honetan. Bitartean, Bartzelonak, Real Madrilek eta abar, beraien aurredenboraldiekin jarraitu ahal izan dute. Zer eragin izan dezake arazo honek? Batek daki, agian ezer ere ez, agian asko, baina komeni zaigu ez ahaztea. Jokalari guztiek onik itzultzea “bolo” horietatik baino ez dut espero.

 

  1. Egutegia. Baskoniari egokitu zaion egutegia latza da gero! Lehenengo 13 partidatik, 5 baino ez ditugu etxean jokatuko, eta 5 horietatik hiruk iazko final 4a jokatu zuten; Olympiakos, Fenerbahce eta CSKA hurrenez hurren. Egutegiak badakigu nola diren, azken finean denen kontra etxean eta kanpoan jokatuko dugu, baina hasiera on edo txar bat edukitzea oso garrantzitsua da. Ez badidazue sinisten, galdeiezue Pablo Prigioniri. Espero dezagun taldeak pazientzia edukitzea eta bere garaia itxarotea dramarik gabe.

 

  1. Eskarmentu eza. Nik ez dakit Shields Timma baino hobea den ala ez, edo Darrun Hillard Beabois baino erabakigarriagoa. Penavak ere, Malmanisek baino prestakuntza gehiago izan ditzake? Batek daki! Hala ere, dakidana da heldu diren jokalariek atera direnek baino eskarmentu txikiagoa dutela. Ezagun da ez dagoela lotura jakin bat eskarmentua eta emaitzen artean, baina kontuan izan behar dugu arazo hau, garrantzi erlatiboa badu ere.

 

  1. Presioa. Bakoitzak jakin beharko luke zein handia den norberaren presioaren zama, eta zer nolako gihar duen zama hori pairatzeko. Berriki atera da nola kudeatzen duten zama hori beste talde batzuk; Real Madrilek, adibidez, zama hori eusteko 30 milioi jarri (galdu) zuen mahai gainean iaz. Fenerbahcek 18 milioi galdu zituen orain bi urte (txapeldun izan zirenean), eta iaz 8,5 milioi. Bartzelonak 27,7 milioi 2017an. Baina Baskoniak ez du horrelako giharrik. Alaves taldea lehenengo mailan dagoenetik, aurrekontuak hobeto dabiltza, baina ez hain ondo. Beste maila batean jokatzen dugu zalantzarik gabe. Horrek ez du esan nahi final 4era ezin garela heldu, baina argi izan behar dugu denok ez dela erraza izango, eta gauzak oso ondo egiteaz gain, zorte pixka bat guztiz beharrezkoa izango dela. Presioa ona da, eta denok ikusi nahi dugu Baskonia Gasteizko Final 4a jokatzen, baina horrek ez gaitzala erotu. Iaz Zalgirisek lortu zuen, aurten guk ere lortu dezakegu, baina zama ondo kudea dezagun.

Hauek dira Baskoniak izango dituen 4 mehatxuak final 4era heltzeko. 16 talde Gasteizen egon nahi dute, 4 baino ez badute lortuko ere. Nik benetan uste dut Baskoniak bere aukerak dituela, eta denon artean bultzatzen badugu, erronka hori lor daitekeela.

Aupa Baskonia!

Zorionak, Baskonia! Zorionak, Pedro!

Zorionak, Baskonia! Zorionak, Pedro!

Pedro Martinezek lortu du. Baskoniak lortu du. Top-8an gaude, berriro ere. Utopia zirudiena, eta agian zena, egi bihurtu du Pedrok, eta blog honetatik eskerrak eman nahi dizkiot: mila esker, Pedro, bihotz bihotzez! Mila esker Baskonia zoragarri bat eraikitzeagatik, jokalari on multzo bat talde itzela bihurtzeagatik, eta, atzera, ilusioa eta harrotasuna ekartzeagatik.

Pedro

Pedro Martinez tipo berezia da; hamaika urte daramatza saskibaloi munduan, eta erronka ugari onartu ditu bere bidean. Azken lau erronkak, hala nola, zorabiatzeko modukoak izan dira: lehenik Kanaria Handia haztea eta elitean ezartzea lortu zuen; bigarrenik, Manresa ACBn utzi zuen (agian erronkarik zailena); hirugarrenik, Valentzia bere bizitzako porrot latzetatik atera (Eurocupa galtzea) eta ACB liga eskuratu zuen iaz; eta, azkenik, Baskonia hartu eta 0-4tik Top-8ra eraman du. Balirudike hau guztia lortzea erraza dela, baina ez da. Goraipa ditzagun bere lana eta bere lorpenak, ez da lan erraza izan eta, inondik inora.

837e014aaa9a0

Datorren erronka Final-Fourera heltzea litzateke. Beste utopia bat akaso, baina talde honentzat ez dago utopiarik. Bihar Baskoniak Efes hartuko du Buesa Arenan. Etsi, berriz, Olympiakosek Zalgiris hartuko du grezian. Baskoniak bere eskuan duen aukera bakarra CSKA saihestea litzateke; Efes menperatuz gero, bederen zazpigarren amaituko luke eta. Gero, ostiralean, Olympiakosek etsaia aukeratuko du: Etxean galduz gero, Zalgiris, baina irabaztekotan Baskoniaren aurka neurtuko luke. Nire aburuz, Olympiakos izango litzateke aurkaririk aproposena Final Fourera iristeko, baina azkenean Fenerbahce edo CSKA hartu behar baditugu, jo eta ke borrokatuko ginateke haien aurka. Eta orain jokatzen ari garen legez jokatuz gero, aukerak izango genituzke.

ACB ligan, Baskoniak bigarren postua eskuratu zuen aurreko astean. Egun, ez dago ACBn aurka egin dakiokeen talderik. Noski, partiduak gal ditzake, joko bat baino ez da, baina goiko postuetan bukatuko du seguruenik. Barkaidazue, baina apirilean ACB ligari buruz mintzatzea oso aspertzen nau. Ez dago Euroligarekin konparaketarik. Playoff-ekin itzuliko da berriro interesa, baina orain Final Four baino ez daukat buruan.

Top-8a hasi arte, egunak urteak balira legez pasatzen dira; bitartean, Baskoniari osasuna baino ez diot opa. Eta zorte pixka bat, noski.

Zorionak, Baskonia, eta mila esker, Pedro.

Puzlea osatzen

Puzlea osatzen

Gaur egungo Baskoniari zerbait falta zaio. Ez dakit ondo zer den, edo hobeto esanda, ez dakit ondo non kokatuko nuke McRaek utzi duen zulo itzelaren ordezkoa. Azkeneko lau partidak berrikustean erraz ikusi ditzakegu Baskoniak dituen arazo larriak. Ala eta guztiz ere, arazoak arazo, Baskoniak Euroligan ematen ari den maila oso ona dela deritzot. CSKA edo Fenerbahceren aurka ondo borrokatu genuen, Olympiakosi jipoi ederra sartu genion eta atzo, Real Madrilen aurka, bi puntura geratu ginen. Kontuan izan Euroliga barruan dauden lau talderik onenak aipatu ditudala.

mcrae

Baina zer behar du Baskoniak? McRae joan da, eta ziur naiz bere ordez beste jokalari bat ekarriko duela Baskoniak, baina nola osatuko du puzle hura? Puzlea osatzeko fitxa asko ikusten ditut: Marcelinho, Vildoza, Garino, Jones eta Malmanis hain zuzen ere. Aztertu ditzagun, bada

Lehenengo fitxak Jones eta Malmanis dira. Jones Baskoniarekin duen lotura bi aste barru bukatzen da. Eta bi aste barru Malmanis prest egongo da berriro jokatzeko. Baskoniak hartu behar duen lehenengo erabakia hori izango da: Jonesekin jarraitu edo ez? Malmanisen itzala hantxe dago eta. Eta erabaki horren ondorioa puzlearekin bukatuko du edo ateak irekiko dizkio espekulazioari.

Bigarrengo fitxak antolatzaileak dira: Marcelinho nahiko gaizki jokatzen ari da azkenaldi honetan, eta ez dirudi konponketa errazik duenik, Vildoza oso gaztea da eta taldetik kanpo dago ACB ligan, eta hori ez dio usten jarraitutasunarekin jokatzen, eta bukatzeko, Granger nahiz fisikoki nahiz mentalki nekatuta dago. Azken finean, taldeak antolatzaile sendo bat faltan botatzen du, eta momentu honetan ezin dut ziurtatu taldearen barruan dagoenik.

Marce

Azkeneko fitxak hegalekoak dira. Non arraio dago Timma? Denboraldia hasi zenean Timma ez zegoen, baina aitzakia asko aurkitu genituen eta denok uste genuen azkenean agertuko zela. Eta agertu zen, ez gehiegi, baina agertu zen. Baina azkenengo lau partida hauetan Timma ez da agertu berriro, eta taldeak beste konponbide batzuk aurkitu behar izan ditu: Grangerekin hegaleko jokatzen, bi hegaleko txikiekin batera jokatzen, edo Garinori minutu gehiegi ematen. Baina taldeak puntuak behar dituenean, Garino ez da jokalaririk aproposena. Ziur aski Timma agertuko da berriro, oso jokalari ona da eta, baina bitartean taldeak bere puntuak faltan botatzen ditu. Garinok, aipatu dudan moduan, borrokalari soil bat da, eta Timma ondo balego osagarri on bat izango luke, baina gaur egungo Timmarekin taldeak puntu gehiago behar ditu, eta berak ezin dizkio eman.

Osagarri hauekin guztiekin puzlea osatu behar du Baskoniak. Nik nahiko argi daukat zein izango zen nire aukera, baina ulertzen dut ez dela erraza, eta bakoitzak bere iritzia izango duela. Nik Baskonia izango banintz, Jones kenduko nuke eta hegaleko amerikar bat ekarriko nuke. Taldea osatuko nuke Malmanis edo beste jokalari komunitario batekin, eta Vildoza ACB ligan sartuko nuke Garino edo Marcelinhoren ordez.

Eta zuek zer aukeratuko zenukete?

Grupo Baskonia-Alavés Group

Grupo Baskonia-Alavés Group

Alavesek eta Baskoniak hitzarmen bat sinatu zuten iaz. Hitzarmen horren arabera, Alavesen aurrekontutik %4a pasatuko dio urtero Baskoniaren kontuari, “kudeaketagatik”. Alavesek berak jakinarazi zuen abenduan akziodunei aurkeztutako balantzean, eta atzo, El Correo-n, zehaztasun gehiago irakurri genuen. 2,3 milioi izan ziren iaz.  Hantxe irakurri genuen ere Baskoniak 1,1 milioi superabitekin bukatu zuela iazko denboraldia.

Hauek dira albisteak, baina gero, zaletasunaren arabera edo maite-gorrotoaren arabera irakurri eta entzun dezakegu interpretazio ugari. Dirudienez, gasteiztar askok ez dute onartzen Gasteizen gertatzen ari den aldaketa. Jadanik, “Grupo Baskonia-Alavés Group”-ek ordezkatu ditu nahiz Baskonia nahiz Alavés. Errealitate hau ez duena ikusten, arazo larri bat dauka. Hots, ez dauzkagu bi klub bat bakarrik baizik, saskibaloi eta futboleko sailekin, hori bai.camisetaBaina berri hau argitaratu zenetik, gasteiztar guztiak amorru bizian daude. Futbol-zaleak sutan: Lapurtu digute! Josean Querejeta madarikatu horrek! Saskibaloi-zaleak futbol-zalekin haserre: Eskergabe hauek! Non ote zen Alavés Josean Querejetak taldea hartu zuenean? Eta non egongo ote zen gaur hartu ez izan balu? Desagertuta! Bakoitzak bere hitzetan, baina gutxi gorabehera argudio berdinak entzun ahal ditugu Gabonetako eztabaida gehienetan. Dakizuenez, koinatu gehiegi batzen dira egun hauetan mahi baten inguruan.

250.000 bizilagun bizi da Gasteizen, oso hiri txikia baita, baina lehenengo mailako bi talde dauzkagu. Eta bi talde horien kudeatzailea pertsona bera da. Lortzen diren sinergiak aprobetxatzea ez da aukera bat, behar bat baizik. Gure errealitatea asko aldatzen ari da, eta aldaketa horren eraginez, kudeaketa aldatu behar du nahitanahiez. Bukatu dira babesle handiak, ez dugu berriro Taugres berri bat hain errez aurkituko, eta errealitate krudel horretan igeri egiteko, ezagutzen dudan igerilari hoberena da Josean Querejeta. Bi aukera daukagu Gasteizen, aldatu edo pikutara joan. Eta nik ez dut nahi ez Baskonia ez Alaves pikutan ikusi nahi.

Josean Querejetaren kudeaketa itzela dela ez du inork ukatzen, haters-ak ezik noski. Urte batzuetan hobeto egin dezake eta beste batzuetan berriz, pixka bat txartoago, baina perspektibarekin ikusten badugu, bere kudeaketa beti gorantz doa. Saskibaloian adibidez, orain dela urte asko ez ditugula titulurik irabazten (etorriko dira), baina aitzitik, Euroliga berrian gaude eta hantxe egongo gara hurrengo hamar urteetan. Ez gara jada Scolak, Machek edo Bennettek osatu zuten “TAU CERÁMICA” inperial hura, baina Europan dauden hamasei talde onenen artean egongo gara beti. Futbolean berriz, taldea 2B mailan hartu zuen eta lehenengo mailan dauka dagoeneko. Asko sufrituko du aurten maila mantentzeko, baina bederen Gabonak salbazio postuetan igaro du taldeak. Hobeto egon liteke? Bai horixe! Baina askoz txarrago ere bai.

Grupo Baskonia-Alavés Group”en kontuak erlazionatuak daude. Beti egon dira erlazionatuak, baina azkenean gardentasun pixka bat adierazi dute eta zenbakiak mahai gainean jarri dituzte. Nire ustez ondo dago, baina badakit post honekin ez dudala gerrarekin bukatuko. “Pro” eta “anti”-ak gerran jarraituko dira.

Gabonetan Buesa Arena ia beteta ikusi dugu. 14.000 bat ikusle egon dira CSKA eta Real Madril ikusten. Futbolean berriz, 18.000 bat lagun bildu ziren Mendizirrotzan Alavés eta Las Palmasen arteko neurketa ikusteko. Baskonia eta Alavesen zaleak itzelak dira benetan. Eta aurretik daukagun urtea oso gogorra izango da bi taldeentzat. Alavesen garaipen bakoitzak Baskoniari on egingo dio. “Espanyoli irabazi dio Baskoniak” izendatu zuen Danel Agirrek idatzitako artikulua orain dela bi hilabete, eta berarekin bat nator.

Ongi etorri denoi errealitate berri honetara. Aupa Baskonia, eta Aupa Alavés!

Undertaker

Undertaker

By Urbix,

Hemen daukagu Urbixen bigarren artikulua! Mila esker Andoni!

Undertaker

WhatsApp Image 2017-11-23 at 13.57.20

Ostiralean CSKA Mosku dator Gasteizera. Gaztelaniazko ‘que viene el coco’ edo ‘el hombre del saco’ esaerek ez dute itzulpen errazik euskaraz. Haur txikiei abesten zitzaizkien seaska abestietan piztiak eta munstroak aipatzen ziren, haurrak, beldurraren beldurrez, lokar zitezen. CSKA, Baskoniarentzat, piztia, munstroa da. Real Madril bera baino gorrotatuagoa, ziurrenik. Theo Papaloukas-en lepo mozketa keinu harengatik, Nocionik hamarkada bat atzera Universal Sports Hall hartan galdu zuen baloi madarikatu harengatik, Ettore Messinaren zezenketagatik, Dimitrios Itoudis diplomatikoaren ziztadengatik… eta Europako aberatsak direlako. Baskoniak Euroligako aberatsen aurka borrokatzeko berezko grina daukalako sartua odolean.

Messina Manolete izan zitekeen, prentsaurreko sonatu hartan Buesan saskibaloia ez, zezenketa bat ikusi zela esan zuenean. Baskonia zaleen zerrenda beltzera pasa zen orduan. Itoudisek ere bere maisu izandakoaren antzera jokatu zuen geroago, baina zenzenketak ez, wrestling borroka bat bezala epaitu zuen, 20 X 20 kantxan ikusitakoa. Ez dut wrestling-a asko ezagutzen, entzuna nuen ba dagoela Rey Misterio izeneko borrokalari bat… Begiratu egin behar izan dut, munduko 20 wrestler ezagunenen zerrenda, bat aukeratu eta Itoudis-i goitizen bat jartzeko. Undertaker gustatu zait. Ehorztailea. Baskoniaren loriarako bidea hondoratu duen entrenatzaile ezagunenetakoa baita.

Ez dut sobera atsegin Itoudis. Sumatuko zenuten, dagoeneko. Bi Itoudis baitaude: Dr. Jekyll eta Mr. Hyde. Bere taldeak irabazten duenetan, partida osteko agerraldietan errespetua erakusten die Baskoniari, bere zaleei, kirol taldeari, Dr. Jekyll-en paperan. Galtzen duenetan, ordea, bere nortasuna eta izaera erabat eraldatzen dira, eta diskurtso latzak botatzen ditu, epaileen jarduna hitz itsusiekin kritikatuz. Hori, kazetariak errespetatzen ez dituenean…

Pasa den apirilean gertatu zen azkena. Top 8an, Baskonia eta CSKA elkarren aurka aritu ziren Istanbulgo Lauko Finalean aritzeko postu baten bila. 3-0 nagusitu ziren errusiarrak, baina Moskuko bi partidak markagailu estukoak izan ziren, eta epaileak, nola ez, erabakigarriak izan ziren, une jakinetan Europako talde aberatsenaren aldeko erabaki eztabaidagarriak hartuz. Beste behin. Gasteizen 3-0koa lortuta, nik neuk, epaileen lanaren inguruan galdetu nion Buesako prentsa aretoan Itoudis-i. Gaztelaniaz galdetu nuen, itzultzaileak ingelesez galde ziezaion, protokoloak agintzen duen moduan.

Ez zion utzi itzultzaileari bukatzen utzi. Gaztelania ulertzen duela jakin genuen egun horretan aretoan ginen kazetariak.  Zenbait galderek bere onetik ateratzen dutela ere bai: “Badakit nondik zoazen, eta ez dut onartzen nire jokalarien ahalegina, esfortzua, epaileen lanaren baitan epaitzea”. Berriro galdetzeko aukerarik gabe, aulkitik jaiki eta martxa egin zuen. Hori da Itoudis, 2012an Baskoniako entrenatzaile izatetik gertu egon omen zen entrenatzailea. Elegantea tratuan, komeni zaionean, baina harroa, gustatzen ez zaiona entzuten duenean.

Beste baterako utziko dut entrenatzaile ona den edo ez den. Euroliga bat irabazi du hiru urtetan, CSKArekin, eta beste bi Lauko Finalak jokatu. Palmares bikaina. Baina 40 milioi euroko dirutza jarri diote eskura urtero, nahi izan dituen talde puskak egiteko. 120 milioi euro hiru urtetan, eta Euroliga bat onartzeko moduko balantzea den, zuen, irakurleen esku uzten dut.

Andoni Urbistondo, “Urbix

Amets egin dezagun

Amets egin dezagun

Urbixek aipatutako “utopia” bizirik jarraitzen du, baina agian utopia hitza jadanik ez du zentzurik. Baskonia 0-4 hasi zen Euroligan,ziur aski gogoratzen dudan hasierarik kaxkarrena, baina hortik aurrera, Pedro Martinez heldu zenetik, Baskoniak sei partida irabazi ditu, eta gaur egun balantze hori parekatuta dauka. Eta jarraian dauzkagun bi partidak irabazi modukoak dira. Milan eta Bartzelonaren aurka jokatuko dugu aste honetan, hain zuzen ere, sailkapenean azkena eta hamabigarrena doazen taldeen kontra. Galdu ditzakegu, bai horixe, baina biak irabazi baita ere!

Pedrok lortu duena ezin dut ondo deskribatu. Denok pentsatzen genuen taldea aldatuko zuela, baina ez dut uste inork pentsatuko zuenik hain azkar lortuko zuelarik, ezta hain ondo ere. Gaurko Baskonia eta Prigioniren Baskonia bi talde ezberdinak dira. Jokalari berdinak jokatzen dute, baina guztiz ezberdin mugitzen dira zelaian. Benetan gustatuko litzaidake jakitea zer arraio egin duen Pedrok osagai berdinekin beste jaki ezberdin bat prestatzeko, baina ez da erraza. Hala ere, saiatuko naiz azaltzen nik ikusten dudan lau alderdi nagusienak:

poirer

1. Defentsa. “Negua joan da ta” abesten zuen, zoragarri gainera, Zea Mays taldearen abeslariak, eta Prigionik utzi zuen neguarekin, defentsa arraro eta korapilatsuak joan dira ere. Pedrok udaberria ekarri du Gasteizera, defentsa normal eta handi batekin, eta ala eta guztiz ere, udara heldu gaitezke, zeren oraindik gauza asko hobetu ditzakegu. Niretzat defentsa da aldatu den alde nabariena, baina ez garrantzitsuena. Handiena talde jokoa izan da.

2. Talde jokoa. Prigioniren taldea oso bertikala zen. Hegalekoak bazter batean bizitzen ziren, partida lehenengo lerrotik ikusten, eta jokoaren ardatza guztiz lineala zen. Grangerrek goian, pik and roll-a jokatzen Ilimane edo Vioghtmanekin. Ateratzen bazen, primeran, ez bazen ateratzen, baloia Tokorentzat, eta Tokok, bakarki gehienetan, bat-baten kontra jokatzen zuen. Eta hori zen guztia. Saskiak etortzen ziren, jokalarien maila pertsonala eta kalitatea oso ona baitzen, baina ez geneukan talde bat, multzo bat baizik. Orain, berriz, baloia oso azkar mugitzen da bost jokalarien artean. Hegalekoak protagonista sentitzen dira, eta noski, hori bere konfiantzan(hirukoen portzentajeetan) nabarmentzen da. Pedrok oso argi dauka baloia mugitu behar dela, baita jokalariek ere. Eta azkenik, bat-baten kontra jokatu behar bada edo pick and roll-a ateratzen bada, primeran, baina ez da aukera bakarra.

3. Poirer. Bizitzan, batzuetan, gauza harrigarriak gertatzen dira. Bagenekien Poirerek antza ona zuela, eta denok espero genuen jokalari gogor bat, baina ez dut uste inork espero zuenik Poirer azkeneko Euroliga jardunaldiaren MVP-a izatea. Poireren maila taldea guztiz orekatu du, naiz errebotean naiz defentsan egiten ari dena itzela da. Maila hau mantenduz gero, Baskoniaren dimentsioa asko handitzen da. Baina gogoratu behar dugu oso jokalari gaztea dela eta iaz gauza bera gertatu zela Voightmanekin, eta azkenean ez zuen maila mantendu. Itxaron beharko dugu, baina amets egin, baita ere!

4. Mentalitatea. Baskonia, Pedrorekin, kanpoan irabazten ari da. ACB ligan, agian, horrelakorik espero genezakeen, baina Euroligan? Ezta pentsatu ere! Zalgiris, Izar Gorria eta Efes erori dira bere zelaietan, eta espero dezagun bihar Milanek ibilbide berdina hartzea. Kanpoan irabaztea ez da bat ere erraza eta hori lortzeko taldearen mentalitatea oso gogorra izan behar da. Eta denok dakigunaren arabera, Prigionirekin ez zen gertatzen.

Zoritxarrez, egoera hau ez da betirako mantenduko. Egun batean galduko du Baskoniak, eta prest egon beharko gara porrot hura ondo jasotzeko. Nire ustez jokalari hauek eta, bereziki, Pedro Martinezek gure konfiantza irabazi dute jadanik.

Orain, berriz, gozatu dezagun taldearen mailarekin, itzela da eta.

Amets egin dezagun

Utopiak

By Urbix

WhatsApp Image 2017-11-23 at 13.57.20Agur bero bat Euskal Herri osoko, eta Euskal Herrikoak ez diren Baskoniako zale guztiei nire lehen idatzi honetan. Bide batez, milesker Joseba Sanchez-i, aukera emateagatik, eta bere idatziak euskaraz idazten hasi delako. Baskoniak Euskal Herriko saskibaloi ikur dela zabaltzen du lau haizetara, eta izaten jarraitu nahi badu, derrigorrezkoa da sareratzen den euskarazko idatzi, analisi eta iritis kopurua handitzea.

Aspaldi agindu nion Josebari egunen batean zeozer idatziko nuela, eta atzoko pasarte bat ikusita sartu zait grina, piztu txinparta. Belgrad, Radio Vitoriako Rafa Muntion berriemalea Komback Arenan. Lauko Finala. Ezinezko bidaia orain hilabete, Baskonia Serbiako hiriburuan maiatzean jokatzen ikusi nahi bagenuen. Eta orain? Orain igual posible da. Edo sinesten hasi gara. Sinesten hasteko beharra geneukalako. Ez naiz entrenatzailea, saskibaloia gustukoa duen kazetaria baino ez. Zenbaki hotzetatik harago, ez dakit zergatik huts egin zuen Prigioniren proiektuak. Zergatik lortu duen arrakasta hain garaiz Pedro Martinezenak. Baina Baskonia bueltan da, dena galduta zegoela zirudienean, eta horrek bizipoza ekarri du.

Prigioni. Klubaren mugimendu arriskutsua. Jainkoa Gasteizen. Zuzena eta zorrotza adierazpenetan. Baina eskarmenturik ez aulkietan. Gaizki atera zen, baina ondo atera zitekeen. Kanpotik begiratuta, akaso, bere akatsik handiena, ez zuela bere ideia eta jardunean atzera pausorik ematen edo onartzen jakin. Ingurugiro guztiarentzat agerikoa zen defentsa lanean taldea gaizki ari zela. Aldaketa automatikoen kontua. Eta aurkariek, beti, sekulako abantaila, aldaketak gaizki edo berandu egiten zirelako. Eta erasoan, ideia gutxi, joko antolatzaileek azken segundoetan jaurtiketa behartuak egin beharra. Dena ez zen Prigioniren errua izan, noski. Marcelino Huertas berde zegoen, Timma izar berria ere Letonian, Gasteizen baino gehiago. Eta taldeko dorreak, ba hori, begira zaintzen baino.

2-6 balantzea. Kopa garesti. Top 8a ezinezko. Eta ihes egin zuen Prigionik. Modu itsusian. Erabaki eta egin, klubarekin ezer adostu gabe. Eta guru-a itzuli zen. Pedro Martinez. Badakizue, cenutrio hitz kurioso hura erabili zuena. Eta gaua egun bilakatu zen. Ezina zena arrakasta. Zailtasuna erraztasuna. Sartzen ez ziren hirukoak orain bata bestearen atzetik. Pim-pam-pum. Aurkarientzat autopista baten parekoa zen saskirako bidea Prigionirekin, oztopoz betetako mendi bidea Martinezekin. Poztasuna. Irrifarra. 6-3 balantzea. Eta hazten. Eta zer aldatu da, bada?

Konfiantza. Zenbat aldiz entzun duzu norbait lanean gustura dagoenean gauzak hobeto egiten dituela, errendimendua hobea dela? Ba hori. Xehetasun batzuk aldatuz, Martinezek jokalarien autoestimua handitu du, eta ezinezkotzat jotzen zutena erraz egiten dute egun. Olioztatu gabe zegoen motorra findu du Bartzelonako entrenatzaileak. Sare sozialetan ere fin-fin dabil Martinez, baina hori beste post baterako utziko dugu. ACB Ligako bidea zuzenduta, Euroligako hurrengo hiru partidetan jarri nahi nuke arreta: gaur, Belgrad, hurrengo astean jarduneko txapelduna, Fenerbahce handia, eta Unicaja, azken biak etxean. Hiru horiek irabazita Belgrad errealitate bat izanen da, ez utopia.

Hain urrun, eta hain gertu. Edo hain gertu, eta hain urrun.

Andoni Urbistondo. “Urbix”

Unfollow-Follow

Unfollow-Follow

Jordan McRae daukagu gaur berri guztietan. Dirudienez, Baskonia taldearen twitter kontua jarraitzeari utzi egin zion Jordanek, baina bost minutu pasa eta gero, berriz ere jarraitzeari ekin zion. Hori gutxi balitz ere, gaur goizean tweet bat ezarri du egiaren askatasuna aldarrikatzen. Baina gero ezabatu du.

Mcrae egia

 

Eta bi tontakeri hauekin badaukagu beita sare sozialetan aritzen garen guztiok. Hasi gaitezke idazten eta mintzatzen, taldetik botatzen, ebakuntza egiten edo harrikatze bat prestatzen Jordan McRaerentzat. Hauxe da gaur egun daukagun mundua. Bi huskeria ikusten ditugu eta pelikula osoa badakigu jada. Inolako zalantzarik gabe gainera!

Ez dakit nola bukatuko duen McRaek Baskonian, edo nola dagoen bene-benetan bere sorbalda, baina bi gauza argi daukat: Lehenengoa, Gasteizen sorbalden espezialista onetariko bat daukagula, Mikel Sanchez hain zuzen ere, eta bere hitza da errespetatu egin behar duguna, eta ez gure ateraldi traketsak. Bigarrena, ez dakigula nola dagoen jokalariaren kontratua, ezta bere erlazio klubarekin ere. Baina zer gertatuko den azkenean jokalariarekin, bakarrik denborak esango digu. Sendatu, ebakuntza egin edo alde egin. Auskalo!

Hala ere, nire gaurko hausnarketa pixka bat sakonagoa egin nahiko nuke. Gaur egun, follow-unfollow batek daukan eraginari buruz, hain zuzen ere. Nahita egin al du? Ez? Zer nolako konklusio atera dezakegu keinu horretatik? Benetan konklusioren bat atera behar dugu? Bada, agian bai, baina pentsa dezagun. Agian, ez!

Azkenaldi honetan, adibide ugari ikusi egin ditugu. Agian famatuena Piqueren “Se queda” izan daiteke. Bi hitz, ez gehiago, eta berak argitu zuen arabera, txantxetan. Bada, hilabete oso bat egon ziren irratiek horri buruz hitz egiten eta milaka egunkari idatzi zuten bi hitz ohiek aztertzen. Eta mezu pertsonal sinple bat izan zen bakarrik.

Alde batetik zaleak daude. Zaleek sare sozialetan egiten duzun guztia ikusten dute, eta ez dute barkatzen. Txorakeri bat eginez gero, naiz eta segundo bakar bat iraun, ikusiko dute eta errepikatuko dute beste zale guztiek ikusi arte. Agian normala da. Egunero iritziren bat bota behar dugu, ezta? Eta bestaldetik, komunikabideak daude. Haiek ere sare sozialetan agertzen denari arreta jartzen diote, eta keinu sinple batekin berri sakon eta garrantzitsu bat egiten dute maiz.

Azkenean, arazoa ez du pertsonaiak sortzen, ez zaleek, ezta komunikabideek ere. Baina denok batera, bai. Txorakeri bat egiten dugu, follow-unfollow bat adibidez, eta hurrengo bi astetan badaukagu jada zertan hitz egiteko sare sozialetan, zertan mintzatzeko irratietan eta zertan idazteko egunkarietan.

“Fiba” leihoak.

“Fiba” leihoak.

Hamar egun barru, Espainiak bere lehenengo partida jokatuko du Burgosen, “Fiba leiho” deitu duten jardunaldiaren barruan. Esloveniaren kontra, hain zuzen ere. Baina, ze jokalariekin jokatuko du partida hori? Nor joango ote da partida horretara? Auskalo! Aztertu dezagun bada:

Fibak, inori galdetu gabe (ez klubei ezta jokalariei behintzat), orain dela urte bat edo, erabaki zuen leiho hauek irekitzea. Erabaki zuenetik, saskibaloi mundu osoa aurkan jarri zen. Jokalariek partida asko jokatzen dituzte urtean zehar, eta kluben inbertsioa itzela da jokalari hauek ondo zaintzeko eta modu egokienean mantentzeko. Hori dela eta, klubek ez dute nahi bere jokariek bolo hauek jokatzeko uztea inondik inora. Gainera, NBAk oso argi utzi du lehengo momentutik: bere jokalariek ez dira leiho hauetara joango. Guzti hau ikusita, Euroligak bere egutegia prestatzerakoan, leiho hauek ez zituen kontutan hartu, eta gerra bat ireki zen Fiba eta Euroliga artean. Baina gerra honetan, oraindik ez dakit zergatik, NBA kanpoan geratu zen. Bitxia, ezta? Eta jokalariek, gerra honen erdian, irtenbide bat eskatuz.

Zergatik ireki du leiho hau Fibak? Bada, noski, diru kontu bat. Fibak babesle oso garrantzitsuak dauzka, baina beraien marka bakarrik udan ikusten du jendeak. Selekzioak abuztuan jokatzen du, baina beste hamaika hilabetetan ez du berriro jokatzen. Egoera hau, babesleei oso kalte gogorra eragiten die. Hau konpontzeko, Fibak iaz konpetizio berri bat asmatu zuen urte osoan bere babesleei zerbait eskaintzeko, “Fiba champions league”. Eta aurten bezala hasi zen konpetizio honek, hau da, klubak eta federazioak mehatxatzen. Baina Euroligako klubak gogor eragin zioten Fibaren mehatxuei, eta Euroliga aurrera beti bezala jarraitu zuen. Fibak, gerra galdu ondoren, bere babesleei oso produktu kaxkarra eskaini zion, bigarren mailako taldez beteta eta telebistan ikusleri eskas batekin. Azkenean, Tenerifek irabazi zuen txapelketa, eta errespetu handiarekin, horrelako talde bat irabazi eta gero, konpetizio hau porrot bat izan zela argi eta garbi esan dezakegu.

Hori ikusita, eta bere babesleei produktu hobeago bat eskaintzeko asmorekin, leihoen kontua asmatu zuten Fibako agintariek. Zertan asmatzen dugu beti? Nazional selekzioekin, ezta? Bada, tira! Jokatu dezagun selekzio hauekin urtean zehar. Baina uste dut beste porrot bat jasoko dutela berriro.

o-SCARIOLO-facebook-680x399

NBAko jokalariak ez dira etorriko. Ez daude ezta deituta ere. NBArekin gatazka bat izatea ez da Fibaren asmoa. Ondo dakite gerra horretan sartuz gero, ez dutela ezertxo ere aterako eta beste alde batera begiratu dute. Baina Euroliga beste gauza bat da, hauekin bai, hauekin borrokatzea atsegin dute, eta bere arma guztiak atera dute kalera. Kazetari bat hartu dute bozeramaile bezala, Jose Huget, “Mundo Deportivo” egunkarian idazten duena hain zuzen ere, eta han irakurri dezakegu Fibaren mehatxa guztiak. Azkena eta larriena, Real Madrilek ez badu Randolph eta Doncik leihoetara joaten uzten, Espainiari bere partida galduta moduan emango dio Fibak! (ez dut uste, baina tira…)

Baina ez da bakarra izan. Azken egun hauetan entzun dugu nola Jorge Garbajosak, FEBeko agintariak, “emergentzia nazional” baten aurrean gaudela aintzakotzat hart du. Javier Tebasek (nor arraio da gixajo hau saskibaloi munduan?) saskibaloia desagertzeko zorian dagoela esan zuen, eta gaur, azkena eta itxusiena irakurri dugu: CSDak, 155 artikulua erabiltzea pentsatzen ari du, eta irailaren 24ko Euroliga partidak ezeztatatu nahi ditu. Piolin burura etorri zait, ez dakit zergaitik.

Baina hau ez da inportanteena. Aztertu dezagun ze jokalariekin jokatuko dute selekzioak partida hauek. Oraindik ez dago argi, baina gauza batzuk jada badakigu: NBAko jokalariak ez dira joango leiho hauek jokatzera, baina horrez gain, Euroligako jokalari gehienak ere ez. Batzuk, Timmak bezala, argi esan dute, beste batzuk berriz, gehienak, ez dute oraindik konfirmatu, baina bere hitzetik ez direla joango ulertu dezakegu. Agian jokalariren bat joan daiteke, adibidez Kruno Simonek joan nahi duela adierazi du, baina gehienak ez dira joango. Orduan nortzuk joango dira? Bada, Espainian adibidez, jokalari on batzuk joango dira… Pablo Aguilar, Victor Arteaga, Beiran, Oriol Pauli, Fran Vazquez edo Javi Vega. Jokalari onak, zalantzarik gabe, baina bigarren mailakoak. Eta txarrena, beraiek saiatuko dira Espainia klasifikatzen… baina gero ez dira mundialara joango! Zeren han bai, han zein NBAko jokalariak zein Euroligakoak agertuko dira berriro zalantzarik gabe.

Eta nola egingo du Scariolok jokalari hauek ondo motibatzeko? Bigarrengo mailakoak direla esaten egon da urte osoan, eta badakite han daudela besteek ez daudelako. Eta lesioren bat jasaten badute, zer? ABPak (jokalarien elkarteak) jada aipatu du leihoen kontra dagoela, baina azkenean, zer egin dezakete?

Benetan espero dut Fiba leihoen porrota. Hau jasanezina da, benetan. Saskibaloia itzela da, baina gatazka hauekin ez diogu mesederik egiten.